ineke1149.web-log.nl

Hallo !! In dit web-log staan verslagen van reizen, die mijn man en ik vanaf 2000 hebben gemaakt. Het nieuwste reisverslag kun je hieronder lezen, oudere verslagen staan in het Archief! Veel leesplezier! En.... vergeet je niet een berichtje achter te laten?

groeten, Ineke

Week 1, Zuid Duitsland

Vrijdag 16 juni:

Om 08.30 stappen we in de auto, ons rondje Europa gaat beginnen. Op de radio wordt gewaarschuwd dat er vertraging bij de grens kan ontstaan door controles i.v.m. de WK voetbal in Duitsland (Nederland-Ivoorkust in Stuttgart om 16.00 uur). En jawel, als we bij Boxmeer de grens over willen gaan, worden we omgeleid door de politie, maar als ze onze grijze koppies zien mogen we zo doorrijden. De drukte onderweg valt eerst mee, vanaf Frankfurt wordt het drukker en zien we steeds meer Nederlandse auto’s met oranje vlaggen rijden In de buurt van Heilbronn staan we een poosje in de file. Een uurtje later dan gepland, arriveren we om 16.00 uur in Rothenburg o/d Tauber, ons eerste reisdoel. Hotel Meistertrunk is snel gevonden. Het is heerlijk weer en we gaan, nadat we onze koffer op de kamer hebben gezet, meteen maar een stukje wandelen.

’s Avonds eten we lekker in de zon op het terras van ons hotel.

                       Ons hotel

Zaterdag 17 juni:

Na het ontbijt trekken we onze wandelschoenen aan, eerst bekijken we het stadje (veel Amerikaanse en Japanse toeristen), later wandelen we naar de Tauber, een smal riviertje. ’s Middags staat het Kriminal museum op het programma en na het avondeten maken we nog een wandeling over de stadsmuur.

   

Zondag 18 juni:

Om 7.30 zitten we al aan het ontbijt, de bagage gaat weer de auto en dan vertrekken we naar Schwangau, waar we een week zullen blijven. ’t Is lekker rustig onderweg en om 11.30 zijn we al bij ons hotel. Onze kamer is net klaar.

Even een rondje door het dorpje gelopen, intussen is het behoorlijk warm geworden en de rest van de middag brengen we door in de hoteltuin, lekker in de schaduw van een grote boom.

                

Maandag 19 juni:

                                                

Na het lekkere ontbijtbuffet (natuurlijk weer veel te veel gegeten) gaan we fietsen huren voor de komende week. Om 09.30 stappen we op de fiets en maken een mooi ritje. Het is al snel benauwd warm,  onderweg stoppen we een paar keer om foto’s te maken en wat te drinken.

 

Tussen de middag eten we een broodje en daarna luieren we weer in de tuin. Omdat ik weer veel last van mijn schouder heb maak ik, via het hotel, een afspraak in de Kurkliniek voor massage. Na de massage krijg ik nog een “Heu sack” behandeling: 2 zakken met warm, nat hooi wordt op mijn rug en schouder geplakt, deken eromheen en dan lekker een half uurtje broeien. Het “Heu” bestaat uit 40 soorten grassen en kruiden uit de Alpen.

Dinsdag 20 juni:

                                 

Vanmorgen gaan we eerst op de fiets richting kasteel Neuschwanstein, op de parkeerplaats zetten we onze fietsen neer en dan gaan we lopend naar de Pöllatschlucht (kloof), weer is het erg vochtig en warm.  Omdat het nog vroeg is, is het nog lekker rustig en komen we niemand tegen.

We klimmen omhoog naar de Marienbrücke en van daaruit lopen we door naar Bleckenau, het voormalige jachthuis van Kaiser Ludwig op 1250 meter hoogte. Hier drinken we thee met een nog warm stuk Apfelstrudel.

Tegen 14.00 zijn we weer terug in het hotel. Even uitrusten en dan naar het “Königliche Kristall Therme Bad”.

’s Avonds onweer het wat en valt er een klein regenbuitje.

Woensdag 21 juni:

Om 09.15 stappen we op de fiets, vandaag richting Alatsee en de Weissensee.

Het wordt al snel weer behoorlijk warm en vochtig, als de weg teveel  omhoog gaat lopen we een stuk, te heet om je in te spannen.

Op de terugweg eten we in Füssen een lekker Italiaans ijsje en doen we wat boodschappen. Om een uur of 4 begint de lucht te betrekken en al snel valt er een enorme regenbui, even wordt het wat minder en dan begint het te hagelen, hagelstenen eerst zo groot als knikkers, later zitten er zelfs golfballen tussen, gevolgd door een wolkbreuk. Het bleef maar doorgaan en pas tegen 20.00 wordt het eindelijk droog.

 

Donderdag 22 juni:

Het is weer onbewolkt, maar wel een stuk frisser. Heerlijk weer nu. Met een omweg fietsen we weer naar Füssen, kopen fruit op de markt en via het kasteel rijden we weer terug naar Schwangau. ’s Middags eerst weer naar het Therme bad (het zoute water is goed voor mijn schouder), daarna lezen in de tuin. ’s Avonds weer een behoorlijk regen/onweersbui.

Vrijdag 23 juni:

Vandaag gaan we rondom de Forggesee fietsen, een tocht van ongeveer 32 km.

Het is bewolkt en in het begin best fris, later op de dag wordt het toch weer warmer. Best fietsweer.

   

Zaterdag 24 juni:

De wandelschoenen gaan weer aan. We lopen een route dwars door weilanden met koeien, eerst richting Tegelbergbahn, daarna richting Kasteel.

   

                                  

 

Onderweg stoppen we bij de Almhütte, waar we op het terras wat drinken. Thee wordt er niet geschonken, veel te heet volgens de “Wirt”, dan maar een halve liter karnemelk.

Bij het Kasteel maken we nog wat foto’s en dan lopen we weer terug naar ons hotel. ’s Middags een laatste bezoek aan het Therme bad en ’s avonds voor de verandering weer een regen/onweersbui. De regen komt met bakken naar beneden.

Zondag 25 juni:

Om 09.15 stappen we op de fiets, eerst wat wolken maar al snel komt de zon weer door en is het meteen weer bloedheet. We fietsen via Füssen naar de Hopfensee, als de weg teveel omhoog gaat (en dat komt regelmatig voor) lopen we een stuk. Via de Weissensee weer terug naar Füssen/Schwangau.

’s Middags rusten we uit in de tuin onder het genot van een glas thee met een groot stuk aardbeientaart. Tegen 17.00 weer een donkere lucht, gevolgd door onweer, harde wind en regen. ’s Avonds wordt de koffer weer ingepakt, morgen vertrekken we via Oostenrijk en Italië naar Zuid Frankrijk.

Week 2, Zuid Frankrijk Menton

Maandag 26 juni:

Om 08.45 rijden we Schwangau uit en Oostenrijk in. Bij Lermoos, voor de tunnel, komen we in een file terecht.

Na 20 minuten gewacht te hebben keren we maar om en gaan we via een smalle weg naast de tunnel, richting Fernpas. En ook hier zat alles vast. Na veel vertraging komen we eindelijk op de autobahn naar Innsbruck en kunnen we lekker doorrijden. Helaas, ook op de Brenner is het druk door wegwerkzaamheden. Pas in Italië kunnen we weer flink doorrijden. Onderweg stoppen we nog een keer om te tanken en wat is het dan ineens heet, ruim 35 graden. Tegen half 4 zijn we eindelijk bij het Ibis hotel in Cremona. Bagage naar onze kamer gebracht, even wat gedronken en daarna lopend het centrum in. Bij de eerste Gelateria die we tegenkomen, kopen we een lekker ijsje. We moeten wel hard likken, in een mum van tijd is het gesmolten door de hitte.

Op een bankje in een parkje zitten we in de schaduw uit te puffen. Het is te warm om te lopen. Later eten we in een klein zaakje een lekker broodje en daarna gaan we maar terug naar ons hotel, we hebben geen puf meer om verder te gaan.

Dinsdag 27 juni:

We vertrekken weer vroeg, vandaag gaan we naar Menton, Zuid Frankrijk, waar we 6 dagen zullen blijven. We rijden door tig-tunnels, er komt geen eind aan.

Om een uur of 1 zijn we bij ons hotel, dat vlak aan zee ligt. Spullen weer uit de auto, even wat drinken en dan lopend Menton in.

Daarna luieren we op het dakterras van ons hotel. ’s Avonds zitten we op ons balkon naar de zee en naar de drukte op de boulevard te kijken.

Woensdag 28 juni:

Om 07.30 loop ik al op de boulevard, heerlijk temperatuurtje en nog lekker rustig.

                         

Bij de boulangerie koop ik croissants en pain au chocola, die we op ons balkon opeten. Later gaan we naar het postkantoor om kaarten te verzenden, naar de markthal om fruit te kopen en lopen we nog wat door de smalle straatjes. Tussen de middag eten we pizza op een terrasje. ’s Middags weer een poosje op het dakterras en een rondje boulevard. ’s Avonds horen we een vreemd geluid: het regent! Een mini-buitje met Sahara-zand, onze auto zit er helemaal onder.

Donderdag 29 juni:

’s Morgens bezoeken we de “Jardin Val Rahmeh”, een tropische tuin. We gaan er lopend naar toe en oh, wat is het weer heet. Gelukkig is er veel schaduw in de tuin, we maken veel foto’s van de prachtige bloemen.

’s Middags zitten we een poosje op ons balkon en lezen wat.

Vrijdag 30 juni:

Vandaag gaan we met de trein (het station is vlakbij ons hotel) naar een grote markt in Ventimiglia, Italië, net over de grens.

                            Station Menton

En we zijn niet de enigen, die daar naar toe gaan…..vanaf het station loopt er een hele menigte richting markt.

Na de markt dwalen we nog wat door de smalle straatjes. Om een uur of 12 stappen we weer op de trein en zijn binnen 10 minuten weer in Menton.

Op een terrasje lunchen we op ons gemak, ’s middags doe ik nog wat inkopen.

Zaterdag 1 juli:

Voor het eerst deze week stappen we weer in de auto en rijden richting Sospel, een klein bergdorpje boven Menton. We gaan een wandeling maken buiten Sospel, maar al snel wordt het zo heet dat we besluiten om de wandeling wat in te korten. ’t Moet wel leuk blijven! Gelukkig lopen we op de terugweg in de schaduw.

Weer terug in Sospel drinken we wat koels en maken nog wat foto’s.

’s Middags zitten we in de schaduw op ons balkon een poosje te lezen.

’s Avonds is de voetbalwedstrijd Frankrijk-Brazilië. Frankrijk wint en dat zullen we weten! Tot diep in de nacht wordt er op de boulevard feestgevierd, gezongen en rijden er luid toeterende auto’s en scooters.

Zondag 2 juli:

Vandaag gaan we bij onze vrienden, Yvonne en Nico op bezoek. Maar eerst gaan we ’s morgens nog naar Ste. Agnes, een heel klein bergdorpje, ook boven Menton.

Na een half uurtje rijden, via een lange, smalle en erg bochtige weg arriveren we daar.

Eerst klimmen we naar boven, naar de ruines van een kasteel, daarna lopen we door de hele smalle straatjes.

’s Middags gaan we met Yvonne en Nico nog een tochtje maken en drinken wat op een terrasje, net over de grens in Italië. ’s Avonds kookt Nico een heerlijke couscous-maaltijd voor ons.

Week 3, Roussillon-en-Provence

Maandag 3 juli:

En vandaag vertrekken we naar ons laatste vakantie-adres, Roussillon-en-Provence.

De drukte onderweg valt mee, alleen rond Nice is het even wat druk op de autoroute. Bij Aix-en-Provence gaan we de Autoroute af en rijden we binnendoor naar Roussillon, waar we tegen 12.30 aankomen.

 

De okerrotsen van Roussillon                                  Ons hotel

Snel alle bagage uit de auto, even een rondje lopen door het dorpje en dan lekker de tuin in, onder de bomen. ’s Avonds zitten we nog tot 21.30 op ons balkon.

Dinsdag 4 juli:

Om 07.30 zitten we al aan het ontbijt in de tuin en om 8.30 stappen we al in de auto om naar de Abdij van Sénanque, bij Gordes, te gaan.

De abdij zelf bezoeken we niet (hebben we een paar jaar geleden als eens gedaan), achter de abdij ligt een wandelpad, dat naar lavendelvelden loopt. Ziet het rond/bij de abdij altijd zwart van de toeristen, hier kom je niemand tegen. Na een half uurtje lopen zijn we er al, intussen in het  weer behoorlijk warm geworden.

We lopen wat rond, maken foto’s van de bloeiende lavendel en wandelen dan weer terug.

Dan gaan we naar Gordes, marktdag vandaag en dus erg druk. We hebben mazzel, vlakbij de markt rijdt er net een auto weg van de (gratis) parkeerplaats. Hebbes!

Op de markt kopen we kersen, abrikozen en een meloen. Dat wordt onze lunch voor vandaag.

   

’s Middags is het weer te heet om wat te ondernemen en luieren we in de hoteltuin, onder een boom. Aan het eind van de middag rijden we nog even naar Apt, waar de auto, die nog steeds oranje ziet van het sahara-zand, een wasbeurt krijgt. Als de zon onder is, zitten we nog een poosje op ons kleine balkonnetje.

Woensdag 5 juli:

We zitten al weer vroeg in de tuin voor het ontbijt en daarna vertrekken we richting Sault, een plaats die bekend is om de lavendelvelden. We rijden binnendoor, een smal weggetje met veel bochten. Vlak voor Sault zien de we eerste lavendelvelden, een prachtig gezicht.

                              

In Sault aangekomen gaan we eerst even naar de markt, als we er net zijn is het nog rustig, maar na een half uurtje arriveren de eerste bussen en wordt het dringen in de smalle straatjes.

Bij de bekende patisserie Boyer kopen we noga en een paar lekkere gebakjes.

We rijden weer verder en stoppen nog een paar keer bij lavendelvelden om foto’s te maken.

   

Via Apt, waar we nog even rondlopen en lunchen, gaan we weer terug naar ons hotel. Ineens komt er een donkere lucht opzetten en vallen er een paar onweersklappen. Na 3 dikke spetten regen is de bui weer over en gaan we de tuin nog weer even in. ’s Avonds maken we nog een wandeling van ruim 1 uur.

Donderdag 6 juli:

Om 06.00 hangt er weer een donkere onweerslucht, een paar flinke klappen en een paar spetjes regen en om 07.30 begint de zon weer door te komen.

Vandaag gaan we naar Vaison-la-Romaine.

   

Onderweg maken we een foto-stop bij een groot veld zonnebloemen, we maken een korte wandeling door Pernes-les-Fontaines, een klein stadje waar 40 fonteinen staan. Om 11.00 arriveren we in Vaison, auto geparkeerd en meteen het stadje in, voordat alle winkels dichtgaan.

Bij een boulangerie kopen we een paar belegde stokbroden en gaan dan op weg naar de Middeleeuwse bovenstad. Inmiddels is het weer bloedheet geworden.

   

We lopen naar boven naar de ruine van een middeleeuwse kasteel en dwalen wat door de smalle straatjes, op een bankje eten we ons stokbrood op.

Later drinken we bij een Salon de Thé, thee en eet ik er een “crepe du citron” bij, die heerlijk fris smaakt.

Bij de Romeinse opgravingen maak ik nog wat foto’s en dan zoeken we onze auto weer op.

                           

Onderweg bij een fruitstalletje kopen we abrikozen en wat perziken.

Op de terugweg maken we een stop bij L’Isle sur la Sorgue, het Venetië van de Provence. Een aardig stadje (bekend om de zondagse antiekmarkt) met veel kanaaltjes.

   

Tegen 16.00 zijn we weer terug bij ons hotel, ’t was een lange en hete dag.

We hebben allebei last van de warmte en eten alleen wat fruit.

Vrijdag 7 juli:

Vandaag een wat later ontbijt (08.00 uur), voor het eerst is het bijna te fris om in de tuin te ontbijten (maar we doen het toch). Vandaag gaan we boodschappen doen in Cavaillon. Eerst maken we nog een rondwandeling door de stad en bezoeken de kathedraal.

 

Daarna gaan we naar de hypermarché en wordt er lekker ingekocht. De uitverkoop is net begonnen, het is er loeidruk.  In het restaurant eten we een salade Nicoise. Terwijl we boodschappen aan het doen waren is  het ineens hard gaan waaien, bijna storm: de Mistral.

Zaterdag 8 juli:

De Mistral is weer gaan liggen en het is al snel weer behoorlijk warm.

Na een vroeg ontbijt vertrekken we naar Apt, waar op zaterdag altijd een grote markt is. Door het hele stadje staan de kramen en het is er altijd loei-druk.

                               

We zijn de meute voor en het eerste uur kunnen we nog rustig rondlopen om foto’s te maken en wat inkopen te doen. Om 10.30  is het ons al te druk en zoeken we de auto weer op. Het verkeer de stad in, is al een grote chaos.

We maken nog een rondrit door de omgeving en tegen 12.00 zijn we weer terug in het hotel.

   

Boodschappen naar de kamer gebracht en daarna Roussillon in om te lunchen op een terrasje.

’s Middags weer lekker onder de boom in de hoteltuin. ’s Avonds maken we nog een wandeling van 1.5 uur door de okerheuvels en druivengaarden. Het is nog steeds warm.

Zondag 9 juli:

Alweer onze laatste vakantiedag.  We hebben een rustig ontbijt en daarna gaan we naar de boerenmarkt in Coustelet. Altijd leuk om daar rond te lopen. We kopen weer meloenen (om mee naar huis te nemen) en abrikozen.

      

Het is nu heerlijk weer, bewolkt en toch lekker warm. Na de markt rijden we naar Fontaine-de-Vaucluse. Bij het riviertje de Sorgue staan we een poosje naar kajakkers te kijken. Daarna rijden we door naar Goult, vlakbij Roussillon. We lopen naar de molen en door smalle straatjes.

Terug in Roussillon gaan we meteen door naar hetzelfde restaurantje van gisteren, waar we weer heerlijk lunchen (brochette d’agneau , spies met gegrild lamsvlees), als toetje een lekker ijsje.

Om een uur of 2 zijn we weer bij het hotel, snel de tuin in. Later op de middag worden de koffers weer ingepakt en ’s avonds maken we nog even een wandeling.

Maandag 10 juli:

Het zit er weer op! We nemen afscheid van Jean en om 8.15 stappen we in de auto. Na een uurtje rijden zijn we op de Autoroute, tot Lyon is het erg druk op de weg, na Lyon wordt het een stuk rustiger. Tegen half 4 maken we een tankstop in Luxemburg (goedkope benzine!). Tussen Luxemburg en Luik wordt nog steeds aan de weg gewerkt en moeten we lange stukken over 1 baan rijden.

De drukte bij Luik (spits, 17.30) valt erg mee en om 18.00 zijn we in Maastricht. Hier staan we even in de file bij de stoplichten, daarna is het weer verrassend rustig op de snelwegen, zodat we tegen 20.00 weer veilig thuis zijn.

We hebben vandaag 1148 km gereden, zuivere reistijd precies 11 uur.

Rondje Europa, vakantie 2006

En dan is het nu..... vrijdag 16 juni

De koffers staan gepakt, een zware tas met boeken en tijdschriften staat al in de auto

View this photo   klik hier om foto te bekijken

het weer voor de komende dagen in Duitsland ziet er, afgezien van een onweersbui, niet slecht uit:

Das Wetter in Bayern

Sonntag ist es nördlich der Donau sonnig mit nur einzelnen harmlosen Wolkenfeldern. Im Süden wechseln sich Sonne und einige Quellwolken ab, spätnachmittags und abends gibt es in Alpennähe einzelne Schauer oder Gewitter.

Tiefsttemperaturen zwischen 16 Grad am Bodensee und 9 Grad im Landkreis Hof, Höchstwerte zwischen 25 Grad im Allgäu und 30 Grad am Untermain.

Von Montag bis Freitag herrscht von wenigen Quellwolken abgesehen meist sonniges Wetter, jeweils zum Abend hin kommt leichte Schauer- und Gewitterneigung auf, vor allem in Alpennähe.

Nächtliche Tiefstwerte meist zwischen 18 und 11 Grad, Höchstwerte 26 bis 30, zur Wochenmitte hin örtlich bis 32 Grad.

En nu maar hopen dat de drukte op de Duitse wegen en bij de grens, door de WK voetballen, meevalt.

Tot de volgende keer!!!

groetjes, Ineke

----------------------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 16 juni is het eindelijk zover..... vakantie!

Dit jaar doen we weer eens een rondje Europa.

Eerst gaan we naar Duitsland, 2 dagen naar Rothenburg o/d Tauber, zondag 18 juni rijden we dan door naar Schwangau, Zuid Duitsland.

Na een weekje fietsen en wandelen vertrekken we op maandag 26 juni naar Italië, we slapen een nachtje in Cremona en dinsdag 27 juni rijden we naar Menton, Zuid Frankrijk.

Hier blijven we tot maandag 3 juli, waarna we naar Roussillon-en-Provence gaan, ook weer voor 1 week.

Op maandag 10 juli rijden we weer richting Nederland, misschien via de Jura.

Vakantieverslagen vanaf 2000: USA 2000 Van Atlanta naar Los Angeles, Europa 2004 , Cairo 2004 en USA 2005: Texas, Oklahoma en Louisiana

We komen door de volgende staten: Georgia, Tenessee, Arkansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Nevada en Californie. Totaal rijden we 7727 km en de gemiddelde temperatuur is 31 graden. We slapen in motels, meestal La Quinta Inn, Best Western, Holiday Inn, Super 8 of Days Inn. Gemiddelde prijs per nacht $ 62.--.

Vrijdag 26 mei: met een Boeing 767 van de KLM vertrekken we omstreeks 11.30 uur richting Atlanta. Na een rustige vlucht landen we om 15.00 op het vliegveld van Atlanta. Het is onbewolkt met een temperatuur van 26 graden. We zijn vrij snel door de douane. Op het immigratieformulier hadden we als adres voor de eerste nacht een Best Western Hotel in Stockridge ingevuld. De douane-mevrouw kijkt er naar en vraagt ons: what are you going to do there?? Ik antwoord" is it a safe place?? Daar wil ze geen antwoord opgeven, wij weten genoeg en besluiten dus daar maar niet naar toe te gaan, kennelijk geen veilige buurt. De bagage gaat op een band naar de Main terminal, wij volgen met de metro. Bagage snel teruggevonden, dan op ons autoverhuurbedrijf af. Hier staat een lange rij, na een poosje wachten zijn we aan de beurt. Alles is snel geregeld en we worden met de shuttlebus naar onze auto, een Chevrolet Cavalier, gebracht. Uiteindelijk rijden wij om 17.00 weg. Het is warm en erg vochtig. Al snel zien we een Days Inn en besluiten daar maar meteen naar toe te gaan, hebben geen zin meer om verder nog naar de juiste weg te zoeken. We maken een kopje thee en eten nog een Hollandse krentenbol. Nog een klein wandelingetje en om 19.30 liggen we op bed. Het is een lange dag geweest.

Zaterdag 27 mei: Via internet weten we dat er in het plaatsje Blue Ridge dit weekend een Appalachian Festival is. Het lijkt ons leuk om daar naar toe te gaan, ook via internet hebben we al voor 2 nachten een hotel geboekt, want het schijnt dan erg druk te zijn. Om 9.00 uur vertrekken we uit Atlanta, onderweg kopen we wat blikjes cola, tijdschriften, broodjes voor de lunch etc. Heerlijk om weer in zo'n grote supermarkt te winkelen. Tegen 12.00 zijn we al in Blue Ridge en we gaan meteen naar het Festival. Het is er gezellig druk. We maken foto's van het "clogging dancing". Later in de middag krijgen we last van onze jetlag en zoeken ons hotel op. Tijd voor een "nap". Als we weer uitgeslapen zijn gaan we nog een stuk lopen.

Zondag 28 mei:Het heeft vannacht geregend en het is nu zwaar bewolkt. Tegen 9 uur vertrekken we met de auto voor een rondrit. We komen langs de Appalachian Trail, hier hadden we een stuk willen lopen maar het is intussen weer gaan regenen en het is koud! We rijden door naar Dahlonega, een leuk toeristisch plaatsje. Inmiddels is de zon weer doorgekomen en het is weer warm geworden. We lopen wat rond, bekijken leuke winkeltjes en eten een ijsje. Later eten we een BLT sandwich. Terug op onze hotelkamer bekijken we welke route we morgen gaan rijden. Op weg naar Los Angeles!

Maandag 29 mei: We vertrekken uit Georgia, bij het visitorcentre in Chattanooga halen we folders en een kaart van Tenessee. Via Route 64 rijden we door deze staat. Het is een mooie weg door een golvend landschap. Onderweg zien we veel vervallen schuren en leegstaande, vervallen huizen. Bij een Super 8 Motel in Pulanski stoppen we, voor vandaag hebben we genoeg gereden. Bagage uit de auto, daarna gaan we naar downtown Pulanski, de afstand valt tegen, het is nog zo'n 14 miles rijden! Het is een beetje een vervallen plaatsje en we hebben het al snel bekeken, terug naar het motel. De rest van de middag brengen we bij het zwembad door. Tenessee

Dinsdag 30 mei: Na een lekker Amerikaans ontbijt vertrekken we al weer vroeg. We rijden door het plaatsje Savannah, stoppen voor een ijsje bij Baskin Robbins en bezoeken daarna het Shiloh Military Park. Dit is een park ter herinnering aan de burgeroorlog. We lopen rond en bekijken de graven. Er is hier hevig gevochten in de Burgeroorlog. Hierna vertrekken we richting Memphis, nu weer via de Interstate. In Memphis nemen we een verkeerde afslag, komen toch weer op de Interstate en voor we het weten zijn we Memphis weer uit en komen we in West Memphis in Arkansas terecht. Het is intussen erg heet en we gaan op zoek naar een motel. We zitten nog wat onder de parasol bij het zwembad en eten een "Sub" (sandwich) bij Subway.

Woensdag 31 mei: al om 7.30 zitten we aan het ontbijt in een echt truckersrestaurant. Een echt truckersontbijt, veel te veel dus. We gaan terug naar Memphis en bezoeken daar het Beeman Shelbi State Park, prachtige weg door het bos naar de Missisippi River. Daarna willen we nog naar Memphis, maar het is erg warm en we vinden het te heet om in een stad rond te lopen. Arkansas dus maar in. Het is niet druk op de interstate, bij het visitor centre stoppen we weer voor informatiemateriaal. Via Route 97 rijden we door Arkansas naar Pine Bluff. Hier zoeken we weer een motel en bekijken Pine Bluff, een aardig stadje. Ook gaan we nog even naar de plaatselijke Mall. Tot 's avonds laat zitten we bij het zwembad folders te lezen en de route voor de volgende dag te bekijken.

Donderdag 1 juni: Via de Interstate rijden we naar Little Rock en vandaar via Interstate 40 richting Fort Smith en Oklahoma. Bij Clarksville gaan we de interstate af en rijden de Ozarks in, een mooie maar bochtige weg met veel bossen. Bij een rest-area maken we onze lunch klaar. Weer terug naar de Interstate en dan zijn we in Oklahoma. We gaan natuurlijk eerst weer naar het visitor centre en krijgen weer uitgebreide informatie. Inmiddels is deze dag ook al weer bijna om en gaan we op zoek naar een motel.

Teepee picnic plaats

Vrijdag 2 juni:om 7.00 uur hotelontbijt gehaald: bagels en creamcheese. We vertrekken vroeg, om 9.30 is het al 26 graden. Via een binnenweg rijden we naar Oklahoma City. Onderweg stoppen we een paar keer en lopen wat rond in kleine plaatsjes. In de buurt van Oklahoma City wordt de lucht steeds donkerder. Stiekem hopen we op een kleine "twister", dat willen we toch eigenlijk ook wel eens meemaken. Juist als we bij een Mall stoppen om te gaan lunchen barst de bui los. In een mum van tijd staat het hele parkeerterrein blank en kunnen we de auto niet uit. We moeten meer dan een half uur wachten voor het iets droger wordt en we de auto uitkunnen. We overnachten bij een La Quinta Inn aan de buitenkant van Oklahoma City.

Zaterdag 3 juni: het is nog steeds regenachtig en het is flink afgekoeld. Het plan was om Oklahoma City te bekijken maar het begint steeds harder te regenen, we besluiten om door te rijden naar Amarillo, Texas. Onderweg stoppen we bij een Cherokee Trading Post en kopen er wat souveniertjes. Ook bezoeken we het Route 66 museum in Clinton. Dit is een heel leuk museum, we zien een interessante film over het ontstaan van de Route 66. Daarna stoppen we nog in Elk City, hier bezoeken we het Old Town en Route 66 museum, een klein openlucht museum. Helaas gooit de regen weer roet in het eten en zijn we snel uitgekeken, het begint steeds harder te regenen. We gaan naar Texas. Zodra we hier aankomen begint het weer op te knappen en schijnt het zonnetje zelfs nog even. Ook hier weer eerst naar het visitor centre. Hier horen we dat het Palo Duro Canyon Park vanwege "flooding" is gesloten. Dat valt tegen, daar wilden we juist naar toe. We zoeken eerst maar weer een hotel en boeken voor 2 nachten.

Zondag 4 juni: eindelijk weer stralend en warm weer. We besluiten toch maar binnendoor naar Palo Duro Canyon te rijden, misschien valt het mee en is het park inmiddels weer open. Tegen 11.00 uur zijn we er, gelukkig zijn de wegen weer droog en is het park weer open. We rijden het park in, maken op een picnic plaats een sandwich klaar en daarna gaan we onze eerste trail lopen. Het is inmiddels erg warm geworden en de zon schijnt heel fel. We smeren ons goed in en lopen een paar uur. Het is hier werkelijk prachtig. Aan het eind van de middag zijn we moe en gaan we weer naar ons motel.'s Avonds eten we bij Denny's. Later zitten we bij het zwembad wat te lezen.

Palo Duro Canyon

Maandag 5 juni: we rijden naar het plaatsje Canyon en bezoeken daar het Panhandle Museum, daarna rijden we wat rond en zien grote feed-yards, hier staan duizenden koeien. We hebben nog nooit zoveel koeien bij elkaar gezien! We rijden nu New Mexico in, om 16.30 stoppen we in Roswell. Hier zou in 1947 een U.F.O. met buitenaardse wezens zijn geland.

.

Dinsdag 6 juni: Via een prachtige weg door de bergen rijden we naar Las Cruces. We moeten even zoeken voor we het Best Western Motel vinden, het is erg druk op de weg. Gelukkig is er plaats en we halen onze bagage uit de auto. Daarna gaan we meteen door naar het Farm and Ranch Heritage Museum. Eerst gaan we in het museumrestaurant lunchen. We eten er een heelijke bbq-sandwich met baked beans en maisbrood. Daarna gaan we het museum in, er is heel veel te bekijken. Buiten (het is nu bloedheet) zijn er de beroemde Texaanse Longhorns, schapen en geiten. Als we alles bekeken hebben gaan we terug naar het hotel en zitten in de schaduw bij het zwembad. 's Avonds rijden we nog even naar Messila, een klein dorpje in Mexicaanse stijl.

.

Woensdag 7 juni: vandaag willen we de farmersmarket bezoeken, volgens de folders zou dit een grote markt zijn met veel verse produkten. Helaas, dat valt tegen. Er staan maar een paar kraampjes. Hier zijn we dus snel uitgekeken. We gaan weer richting Messila en bezoeken een Pecan Farm en kopen er wat heerlijke Pecan produkten. De temperatuur loopt naar de 40 graden, we hebben nergens meer zin in en brengen de middag in de schaduw bij het zwembad door. Donderdag 8 juni: Al vroeg vertrekken we weer uit Las Cruces en gaan nu richting Albuquerque, waar we het Atomic Museum willen bezoeken. Dit museum ligt op de Kirkland Air Base en we moeten eerst een pasje halen voor we het terrein op mogen. We bekijken het museum en de vliegtuigen die buiten opgesteld staan. Het museum valt wat tegen, we hadden er meer van verwacht. Er worden alleen de voordelen vertoond, over de gevolgen van een atoombom wordt niet veel gezegd! In Rio Rancho vinden we weer een mooi Best Western Motel, hier blijven we 2 nachten.

Vrijdag 9 juni: Vandaag willen we de Jemez Mountain Trail rijden. Het eerste stuk gaat dwars door de desert en een indianen-reservaat. Als we bij het Visitor Centre komen blijkt dat we vanwege het extreme bosbrandgevaar niet van de weg af mogen, dat betekent dus dat we niet kunnen gaan wandelen. Jammer! We rijden dan maar door naar het Jemez State Monument, oude Indiaanse ruines. We bekijken deze op ons gemak en maken veel foto's. Terug richting Rio Rancho kunnen we toch nog een kleine nature trail lopen. Daarna gaan we nog naar het Coronado State Park, ook weer Indiaanse ruines. We lopen hier weer een poos rond, intussen is het donker geworden en komt er een onweersbui opzetten. Terug dus maar naar het motel.

Zaterdag 10-6: Via de Turquoise Trail rijden we naar Santa Fé, een schitterende weg dwars door de bergen. Onderweg stoppen we nog in Madrid, eerst een minersdorpje, toen een ghosttown en nu een soort hippie commune. Veel huisjes zijn weer opgeknapt en worden bewoond door allerlei artiesten. In Sante Fé aangekomen rijden we meteen door naar het centrum. Midden in het centrum zien we een mooi hotel, Garrett's Desert Inn, met een grote parkeerplaats. Gelukkig hebben ze een kamer, we parkeren onze auto en gaan meteen lopend Sante Fé in. We lopen naar het Plaza en daarna naar het Georgia O'Keeffe museum. We bekijken de werkelijk prachtige schilderijen en zien een film over deze bekende Amerikaanse schilderes. Daarna lopen we naar het Railway Station, waar we een posttrein bekijken met een tentoonstelling over postzegels. 's Avonds gaan we weer terug naar het Plaza, er is daar een muziekfestival met Zuid-Amerikaanse muziek. De sfeer is gezellig en we blijven naar de muziek luisteren. Oude Adobe kerk - Sante Fé Schilderij van Georgia O'Keeffe

Zondag 11 juni: Al vroeg gaan we weer op pad. Het is nu nog rustig en de bussen met toeristen zijn nog niet gearriveerd! We maken foto's van de prachtige beelden, die je hier overal ziet staan en kopen nog wat zilverwerk op de Plaza. Aan het eind van de morgen vertrekken we naar Taos. Na Santa Fé vinden we deze plaats tegenvallen en we zijn er dan ook snel uitgekeken. In een ouderwetse drugstore eten we een hotdog. Tot slot rijden we nog naar de indrukwekkende Rio Grande Gorge.

Maandag 12 juni/dinsdag 13 juni: via Farmington gaan we naar Gallup, waar we gaan wandelen in het Red Rock Park, we lopen hier een paar trails. Hierna besluiten we door te rijden naar Arizona, waar we in Holbrook overnachten. Woensdag 14 juni: om 8.00 vertrekken we naar het Petrified Forest. We lopen diverse trails en bekijken de versteende bomen. We zijn hier voor de tweede keer en vinden het nog steeds erg mooi. Aan het begin van de middag rijden we het park weer uit en gaan naar Flagstaff. Onderweg bezoeken we nog het Walnut Canyon Park met de Cliff dwellings Painted Hills in Petrified Forest

Donderdag 15 juni: via de prachtige Vermillion Cliffs naar Kanab, waar we overnachten in het Super8 Motel

Vrijdag 16 juni: Via Hurricane naar St. Georges in Utah. We zijn het reizen nu een beetje moe en willen hier een paar rustige dagen doorbrengen. We boeken een kamer bij de Holiday Inn, gaan naar de Factory Outlet en zitten bij het zwembad. Het is hier weer tegen de 40 graden.

Zaterdag 17 juni: Al vroeg gaan we naar Snow Canyon om een paar trails te lopen. Het is gelukkig niet zo zonnig. Snow Canyon is een prachtig State Park waar niet veel toeristen komen, je kunt er prachtige wandelingen maken. Tegen 12 uur komt de zon weer goed door en wordt het te heet om te lopen, we gaan terug naar het hotel en doen het verder rustig aan.

Zondag 18 juni: na een uitgebreid Amerikaans ontbijt gaan we naar het Cedar Breaks Park bij Cedar City. Dit park ligt vrij hoog en dus is het er koud, maar een graad of 16 en dat valt tegen na de hitte van St. Georges. Net als we een trail willen gaan lopen begint het te onweren, terug naar de auto dus maar. We besluiten om terug te gaan naar St. Georges, daar is het tenminste warm!

Maandag 19 juni: vandaag gaan we naar het Valley of Fire State Park in Nevada. We zijn er al vroeg, maar het is er al zo heet dat het niet te doen is om een trail te lopen in de brandende zon. We rijden rond met de auto, bekijken rotstekeningen en aan de andere kant van het park lopen we toch nog een stukje. We hebben geen zin om in Las Vegas te slapen en rijden door naar Californie, naar Barstow. Valley of Fire State Park

Dinsdag 20 juni: onze laatste reisdag. We gaan op familiebezoek in Upland en blijven daar een paar dagen. Woensdag 21 juni t/m zondag 25 juni: deze dagen doen we niet veel meer. We hebben een familie-reunie, winkelen en wandelen nog een dag op Mount Baldy.

Wandeling Mount Baldy

Met de familie gaan we lunchen in Het Rain Forest Cafe, en ohhhhhh wat is het daar vreselijk koud!

!

Maandag 26 juni: de koffers worden voor de laatste keer gepakt, we leveren onze auto weer in en vliegen terug naar huis.

PS de kwaliteit van de foto's is slecht, geen digitale foto's!

Vakantie 2005: Texas, Oklahoma en Louisiana

Dag 1, zaterdag 26 maart, naar Houston, TX

Als we ons om 05.00 bij Lufthansa willen inchecken voor onze vlucht naar Houston via Frankfurt blijkt dat onze namen en het reserveringsnummer niet in de computer voorkomen. Dat is even schrikken! Uiteindelijk worden we naar de Lufthansa info balie verwezen en ook daar komt men er niet uit. Na veel getelefoneer blijkt, dat er wsch. door ons reisburo, een foutief e-ticket is afgegeven, er moeten nieuwe tickets uitgeprint worden en dat duurt 20 minuten. Om 6.30 zijn de tickets er eindelijk en moeten we hard hollen om de vlucht van 07.00 naar Frankfurt te halen. We redden het net, als we in het vliegtuig zijn, blijkt dat we i.v.m. slecht weer in Frankfurt niet kunnen vertrekken. Met ruim een uur vertraging vertrekken we uiteindelijk om 08.15 en landen om 09.15 in Frankfurt. Weer hollen om de vlucht van 10.00 naar Houston te halen. Ook dat halen we weer net. Door al dat gedoe hebben we geen plaatsen naast elkaar, gelukkig weet een stewardess dit op te lossen. Wat een gestresst begin van onze vakantie. De vlucht is in ieder geval voorspoedig en met een kwartier vertraging landen we om 14.30 in Houston. Bij de douane aangekomen hebben we maar 3 mensen voor ons. Vingerafdrukken worden genomen, een irisscan gemaakt, paspoort is in orde, wij mogen de States in. Yes! De bagage komt vrij snel en dan gaan we op zoek naar de rental car shuttlebus, die ons naar Alamo zal brengen. Ook dit verloopt allemaal voorspoedig en om 16.00 rijden we weg. Binnen 1.5 uur na het landen, not bad! 't Is even zoeken om de juiste weg te vinden, maar na een half uurtje rijden we op de 290. Via internet hebben we een kamer gereserveerd bij Comfort Inn, Brookhollow en dit hotel vinden we vrij gemakkelijk. Vlakbij het hotel zien we een Randalls supermarkt en daar stoppen we maar even om wat eerste boodschappen te doen, wat drinken, een pot pindakaas en een paar broodjes en een paar heerlijke Texaanse grapefruits. Om 17.00 zijn we op onze kamer en dan voelen we hoe moe we zijn. We hebben er een lange dag opzitten. In de lobby van het hotel staat een computer en daar verstuur ik even een mailtje om te laten weten dat we goed aangekomen zijn. Dan eten we nog een half broodje met pindakaas, veel honger hebben we niet (de verzorging in het vliegtuig was erg goed) en om 19.30 liggen we op bed en vallen meteen in slaap. Hotel Comfort Inn, Brookhollow $ 69.57 Weer: zonnig, 24C Gereden km: 46

Dag 2, zondag 27 maart, 1e paasdag, van Houston naar Fredericksburg Vannacht een paar keer wakker geweest en even voor het raam naar het slechte weer staan te kijken. Het stormt, de regen komt met bakken naar beneden en de parkeerplaats staat blank. Om 06.00 zijn we allebei uitgeslapen en in de magnetron warm ik water op voor een bak thee met nog een Hollandse krentenbol. Aangekleed, koffers opnieuw ingepakt, hotel ontbijt gehaald (toast + yoghurt) en om 08.45 vertrekken we, richting Hill Country, Fredericksburg. Het is wel droog, maar er hangt een donkere lucht en het is behoorlijk fris. In de buurt van Austin is het druk op de weg. Het zonnetje is nu ook doorgekomen, het waait hard en het is nog steeds fris. Om 13.00 arriveren we bij ons, eveneens via internet, gereserveerde hotel: Fredericksburg Inns & Suites. Hier zullen we 2 nachten blijven. Als we inchecken vertelt de meneer aan de balie ons dat er een pakje voor ons gekomen is. Een lieve Amerikaans/Nederlandse vriendin uit California heeft ons een overlevingspakket gestuurd, wetende dat op 1e Paasdag alles gesloten zou zijn. En dat klopt, supermarkt, Subway en Wal-mart zijn gesloten! Alleen McDonald is open en daar eten we even snel een hamburger. We lopen nog even een klein rondje door Fredericksburg, maar dan slaat de jetlag toe en willen we nog maar 1 ding en dat is naar bed. Tot 18.00 slapen we als een blok! Als avondeten eten we op onze kamer crackers met Californische avocado, salsa en chips. Na het eten gaan we nog even onze benen strekken, 't is koud, maar 10 graden en de lucht is vol sterren. Hotel: Fredericksburg Inns & Suites $ 100.57 Weer: zonnig, 15C Gereden km: 373

Dag 3, maandag 28 maart, Fredericksburg

Deze nacht lukt het slapen beter, om 07.00 ga ik eens kijken wat het ontbijtbuffet te bieden heeft. Met een blad vol (toast, muffins, yoghurt, sap en een soort worstebroodjes) ga ik weer terug naar onze kamer. Buiten is het onbewolkt, maar ontzettend koud, een graad of 3. Door de felle zon wordt het al snel een stuk warmer. Om 09.15 stappen we in de auto, gaan eerst even bij de HEB-supermarkt wat boodschappen doen en daarna door naar de Tourist Info voor wat folders en kaarten en hoera, ik ontdek daar een computer, dus weer snel even een mailtje naar Nederland sturen. Men geeft ons het advies om de Willow Creek Loop te rijden, een prachtige rondrit door de back-country, erg heuvelig. Onderweg zien we de eerste bloeiende bluebonnets. Een bluebonnet is een klein soort, blauwe lupine en de staatsbloem van Texas. We zijn eigenlijk iets te vroeg, ze beginnen net te bloeien.

Via de Lower Crapapple Road rijden we weer terug naar Fredericksburg. Bij Denny's stoppen we en eten daar een Denver Omelet met 3 grote pancakes. Daarna gaan we naar Wal-mart waar we een koelbox kopen Inmiddels is het al een uur of half 3, we gaan terug naar het hotel om bij het zwembad in de zon te gaan zitten. Ondanks de felle zon is het toch niet erg warm, er staat een harde, stormachtige wind. Na een half uurtje houden we het voor gezien en lopen we nog even Fredericksburg in. Na de uitgebreide en zware lunch hebben we 's avonds geen honger meer en eten alleen wat fruit en wat yoghurt. Om 20.45 gaat het licht uit! Weer: onbewolkt, 23C Gereden km: 106

Dag 4, dinsdag 29 maart, van Fredericksburg naar Llano

Om 7.30 haal ik het ontbijt, het is zwaarbewolkt en gelukkig niet zo koud, pakken we de auto weer in, betaal het hotel en om 08.45 zitten we in de auto. We gaan eerst naar het Enchanted Rock Park. Onderweg zien we gieren die zich te goed doen aan een doodgereden beest (een stinkdier of een wasbeertje, dat zien we zo snel niet). Via een mooie weg door de heuvels arriveren we om 09.15 bij het park, het is nog steeds zwaar bewolkt, maar gelukkig wel droog. Bij het park betalen we $ 10 entree, zoeken een parkeerplaats, ruimte genoeg want het is niet druk. De toegang tot dit park is trouwens beperkt: parkeerplaats vol, park dicht. Vooral in het weekend schijnt dit al vroeg het geval te zijn. We gaan de trail naar de top van de "Enchanted Rock" lopen. Na ongeveer 3 kwartier lopen zijn we boven en hier staat weer een stevige bries. Na een poosje rond gelopen te hebben en de nodige foto's gemaakt te hebben beginnen we aan de afdaling en zijn rond 11.00 weer beneden. Na wat gegeten te hebben stappen we weer in de auto en rijden we richting Llano. Onderweg zien we weer veel bluebonnets. We willen in Llano overnachten omdat we vanavond bij Cooper's bbq pit willen gaan eten. Op internet hadden we ontdekt dat dit een heel bekend "eethuis" is, zelfs pres. Bush komt hier af en toe spareribs eten. 's Middags bekijken we Llano, een niet erg interessante plaats en rijden we nog even naar Lake Buchanan en zitten een poosje bij het water. Het zonnetje komt af en toe even door en dan is het meteen weer warm. Op de terugweg naar Llano zien we langs de kant van de weg veel mensen staan, die met camera's met enorme telelenzen foto's staan te maken van een boom. Wij stoppen ook maar even, nieuwsgierig als we zijn. Het blijkt dat in die boom een nest is van een "Bald Eagle", er zitten jongen in, die door pa en ma Eagle gevoerd worden. Terug in Llano gaan we meteen door naar Cooper's bbq. Een hele ervaring!

Buiten zijn grote zgn pits, waarin het vlees klaargemaakt wordt. Je kiest uit wat voor vlees je wilt hebben (o.a. spareribs, brisket, sausages) en hoeveel je wilt hebben. Dat wordt voor je afgesneden, en in een stuk papier verpakt. Dan ga je naar binnen, geeft je pakketje af en wordt het voor je in stukken gesneden en reken je bij de kassa af. Vervolgens vul je wat bakjes met bonen, bbq sauce, uien en coleslaw. Dan zoek je een plaatsje aan een lange houten tafel, pak je een snee brood uit een zak, die op tafel ligt en begin je te smikkelen. En smikkelen was het! Geen borden, gewoon zo uit het papier. Als desert nog een bakje peach cobbler. Yummie, Yummie. Hotel: Best Western $ 61.01 Weer: bewolkt, 22C Gereden km: 130

Dag 5, woensdag 30 maart, van Llano naar San Angelo

De dag begint met mist, maar gelukkig klaart het al snel op en is het weer onbewolkt. Om 08.30 vertrekken we, richting San Angelo, waar we om 10.45 arriveren. We gaan eerst naar de Tourist Info, waar we ontvangen worden door een aardige mevrouw, die na 2 woorden van ons al vraagt of we "Dutch" zijn. Zij is een Duitse, die al 40 jaar in Texas woont en die ons aardig aan de praat weet te houden. Na veel informatie van haar gekregen te hebben over San Angelo, gaan we eerst op zoek naar een hotel. Het Clarion hotel wordt het vandaag. Spullen uit de auto, even naar de computer voor een mailtje en om 13.00 gaan we lopend naar Fort Concho, niet ver van het hotel. In de felle zon is het behoorlijk warm en het waait nog steeds hard. Aangekomen bij Fort Concho blijkt dat we om 13.30 een rondleiding met een gids kunnen krijgen. 't Is niet druk, wij en nog een vader + zoon uit Wisconsin. De gids praat met een zwaar Texaans accent, we hebben af en toe moeite om hem te volgen. Met hem lopen we het hele complex rond en krijgen een goede uitleg hoe het er vroeger aan toeging.

Deze rondleiding duurt bijna 1.5 uur. Na afloop gaan we terug naar ons hotel om de auto op te halen en rijden dan naar Target om wat te winkelen. We halen Chinees eten en nemen het mee naar onze kamer. Hotel: Clarion $ 67.08 Weer: onbewolkt, 25C Gereden km: 222

Dag 6, donderdag 31 maart, van San Angelo naar Lubbock

Vandaag is er een "hot breakfast" inbegrepen in de hotelprijs. We eten scrambled eggs met hashbrowns en toast. Het is weer zonnig buiten, maar weer met veel wind. Voor we uit San Angelo vertrekken, lopen we eerst nog de Rio Concho River Walk, een prachtig wandelpad langs de rivier. Hierna wilden we naar het Nature Center, maar helaas... closed. Doorrijden dan maar naar Lubbock. Het is heel stil op de weg en het gaat (nog) harder waaien. Onderweg stoppen we even bij een Dairy Queen voor een Strawberry Cheesecake icecream. Bij een picnicplaats langs de weg stoppen we om een sneetje brood klaar te maken, maar door de stormachtige wind lukt dit niet. Het brood waait gewoon van het bord af en het is ook nog eens een stuk frisser. Tegen 15.00 zijn we in Lubbock en gaan we op zoek naar een Best Western, mét computer. Spullen uit de auto en daarna meteen door naar de Mall. Bij J.C. Penney koop ik een polo-shirtje en bij de kassa word ik aangenaam verrast door een korting van 50%, surprise. Ook zien we voor de eerste keer een Barnes & Nobles, een grote boekenzaak, waar je in makkelijke stoelen lekker kunt lezen. Als we naar buiten gaan is de, al voorspelde, koude lucht gearriveerd. De temperatuur is zeker zo'n 10 graden gezakt. Snel naar het hotel en de kachel aan! Hotel: Best Western $ 76.83 Weer: zonnig, eerst 20, later 14C Gereden km: 349

Dag 7, vrijdag 1 april, van Lubbock naar Amarillo

We hebben de lange broeken maar uit de koffers gehaald, het is nog steeds akelig koud, zo'n 10 graden, wel onbewolkt. We stappen maar snel in de auto en vertrekken richting Amarillo, waar we al om 11.30 arriveren. In het hotel couponboekje vinden we een coupon van een Quality Inn en ondanks dat het nog vroeg is, kunnen we toch al op onze kamer. Spullen weer uit de auto, auto weer in en op zoek naar een Mall, het is te koud om buiten iets te doen. Na een poosje rond gelopen te hebben, hebben we het wel gezien en gaan terug naar ons hotel. We maken er maar een rustige middag van en kijken naar een film op de tv. Waarom weten we niet, maar het hotel bevalt ons niet, we besluiten om hier maar 1 nacht te blijven en morgen een ander hotel te zoeken. Hotel: Quality Inn $ 59.80 Weer: onbewolkt, 15C Gereden km: 245

Dag 8, zaterdag 2 april, Amarillo

Na een koude nacht (we hebben zelfs de verwarming aangelaten) warmt het, met een onbewolkte lucht, snel op. Voor de bagage weer de auto ingaat ontbijten we in de lobby van het hotel. Er is weer een "hot breakfast" inbegrepen, scrambled eggs met een worstje en toast, én D.E. koffie! Na het ontbijt stappen we in de auto en gaan naar Palo Duro Canyon om te wandelen. Daar aangekomen gaan we eerst naar het Visitor Center en worden we aan de praat gehouden door een oude baas, die natuurlijk wil weten waar we vandaag komen. Nederland, daar is hij ook eens geweest, hij raakt niet uitgepraat. We gaan de Light House trail lopen, lengte 4.75 mile. De temperatuur is intussen flink omhoog gegaan, eindelijk! Het is alsof we in Utah of Arizona lopen, rode aarde, rotsen etc. We genieten!

Gelukkig staan er af en toe een paar bankjes en kunnen we even uitrusten. We lopen niet de hele trail, omdat ik af en toe wat last van mijn voeten begin te krijgen, maar 8 km lopen is toch ook niet gek! Na 3.5 uur zijn we weer terug bij de auto en omdat we honger hebben gekregen eten wij bij de Trading Post een hot dog. Dan rijden we richting Amarillo en gaan weer op zoek naar een hotel, deze nacht gaat het Baymont Inn worden en ook hier kunnen we weer gebruik maken van een coupon, waarmee we korting krijgen op de hotelprijs. 's Avonds eten we bij Kettle een seniorenmenu: turkey with stuffing and gravy en een baked potatoe. 't Smaakt weer best! Hotel: Baymont Inn $ 57.45 Weer: onbewolkt, 24C Gereden km: 122

Dag 9, zondag 3 april, van Amarillo naar Abilene

's morgens vroeg is het bewolkt en weer behoorlijk fris. Voor we naar Abilene vertrekken, willen we nog naar het Wild Bluff Nature Center. Helaas.... Als we daar aankomen blijkt het op zondag gesloten te zijn! Jammer, op internet zag het er zo aardig uit. Dan maar meteen door naar Abilene. We nemen de "70", een lange, mooie weg, dwars door de "country" en komen bijna geen verkeer tegen. Om 16.00 checken we in bij een Best Western, mét business center. Het weer is hier een stuk aangenamer en we zitten nog een uurtje lekker in de zon bij het zwembad. Na het eten rijden we nog even naar downtown, maar daar is niets te beleven. Dan maar terug naar het hotel om een uurtje te internetten. Hotel: Best Western $ 81.77 Weer: half bewolkt, 20C Gereden km: 490

Dag 10, maandag 4 april, van Abilene naar Fort Worth

Ons ontbijt bestaat uit toast en sap uit de lobby van het hotel en om 09.00 vertrekken we weer. We gaan eerst naar een tamelijk nieuw museum: Frontier Texas. Daar wordt ons verteld over de beginjaren van Texas, de tijd van het Wilde Westen. We gaan naar een zaaltje met 360 graden filmbeeld en zitten midden tussen een enorme kudde bisons, maken een belegering van Indianen mee, een enorme onweersbui, ervaren hoe het is om een nacht in de prairie door te brengen en tenslotte komen we in een saloon terecht waar een "gun fight" uitbreekt. Heel interessant, een echte aanrader. Hierna rijden we naar Fort Wort, dat is even wennen want rond en in Fort Worth is het erg druk op de wegen. Bij Lake Worth vinden we weer een Best Western en zitten we, aan het eind van de middag, nog even bij het zwembad. Hotel: Best Western Lake Worth $ 86.43 Weer: zwaar bewolkt, 21C Gereden km: 270

Dag 11, dinsdag 5 april, van Fort Worth naar Denton

Surprise: om 06.00 is het al 19 graden en als we om 09.00 in de auto stappen is het al lekker warm. We gaan naar de Stockyards. Gelukkig vrij makkelijk te vinden en omdat het nog vroeg is, parkeerplaats genoeg. Eerst gaan we naar de Tourist Info en boeken daar meteen een rondleiding met een gids. Deze excursie ($ 7 p.p.) begint met een kort filmpje over het ontstaan en de geschiedenis van de Stockyards. Een station waarnaar al het vee uit de wijde omgeving naar toe werd getransporteerd en vandaar uit verder werd getransporteerd, eerst lopend, later per trein. Nog later werd het vee daar meteen geslacht en verwerkt. Na dit filmpje wandelen we het hele gebied door en krijgen we op diverse plaatsen een uitgebreide uitleg. Natuurlijk bezoeken we ook Billy Bob's Texas, een bekende honkytonk. Precies op tijd, 11.30, zijn we weer terug en zien de cattle drive. Een kudde longhorn koeien, die de hoofdstraat doorgedreven worden.

Intussen hebben we honger gekregen. Op de patio van Riscky's BBQ bbq eten we een heerlijke bbq sandwich met baked beans and coleslaw. Na de lunch lopen we nog wat rond, intussen is het behoorlijk heet geworden, en bekijken wat winkels.

Van al dat geloop zijn we knap moe geworden en we besluiten om de auto weer op te zoeken en weer "on the road" te gaan. We pakken de 35W en stoppen in Denton, waar we naar een mooie, vrij nieuwe Best Western gaan. We zitten nog een uurtje lekker in de zon bij het zwembad te lezen. Dan komt er een donkere lucht aan, er is onweer voorspeld maar de buien trekken langs Denton naar Dallas. Daar is het heel slecht weer met hagelstenen zo groot als golfballen. Het hotel bevalt ons zo goed dat we besluiten om een rustdag in te lassen en hier 2 nachten te blijven. Hotel: Best Western $ 84.75 Weer: zonnig, 27C Gereden km: 93

Dag 12, woensdag 6 april Denton

Tamelijk uitgebreid ontbijt met French toast. Het weer ziet er redelijk uit, wel een stuk afgekoeld en we besluiten om een wandeling te gaan maken bij Lake ..... Terwijl we daar naar toe rijden wordt het steeds donkerder en begint het weer hard te waaien. Aangekomen bij het meer is het behoorlijk koud, waait het nog harder, kortom geen weer om eens lekker te gaan wandelen. We keren de auto en gaan weer terug naar Denton, zoeken een Mall op, gaan even bij Target langs en tenslotte komen we bij een Barnes & Nobles terecht, waar we ons een paar uur vermaken met snuffelen in boeken en het lezen van tijdschriften. Aan het eind van de middag gaan we weer terug naar ons hotel. We hebben geen zin meer om ergens te gaan eten en halen bij de naast het hotel liggende McDonalds, french fries en een salad. Hotel: Best Western $ 84.75 Weer: zwaar bewolkt, paar spetjes regen, 15C Gereden km: 99

Dag 13, donderdag 7 april, van Denton naar Lawton, Oklahoma

Gelukkig, het mooie weer is weer terug. Voor we naar Oklahoma vertrekken gaan we eerst nog even bij Denny's ontbijten. We nemen een senioren-ontbijt, dat is precies genoeg, scrambled eggs with bacon, hashbrowns and toast. Vlak voor de Oklahoma grens zien we een grote Factory Outlet, daar wippen we nog even binnen en kopen een paar poloshirtjes en een paar Keds gympen. Net voor bij de grens is een mooi Oklahoma visitor center, waar we natuurlijk weer even stoppen en een ruime voorraad folder en kaarten ophalen. Binnendoor rijden we naar Lawton, een mooie rustige weg. Echt een olie-gebied, overal zien we ja-knikkers en je ruikt de lucht van olie. Wanneer we in Lawton aankomen gaan we eerst naar het Museum of the Great Plains, een leuk museum. Buiten het museum is een nagebouwde fort met wat ingerichte huizen.

In het park naast het museum stikt het van de prairie dogs, (een soort grote marmot) overal zie je de koppies omhoog komen uit de holletjes. Dan wordt het hoog tijd om een hotel te gaan zoeken, weer een Best Western. Hotel: Best Western $ 95.81 Weer: zonnig, 24C Gereden km: 288

Dag 14, vrijdag 8 april, van Lawton naar Frederick

Vandaag gaan we naar Frederick, waar vrienden van ons wonen, die een van de grootste dairies van OK hebben. Maar eerst gaan we uitgebreid (inbegrepen) ontbijten in het restaurant van ons hotel. Een echt " American hot breakfast" en het smaakt weer voortreffelijk. Om 09.15 zitten we weer in de auto, voor we naar Frederick gaan rijden we eerst nog naar het Wichita Mountains Wildlife Refuge. We rijden de hoogste berg van Oklahoma op, Mount Scott , waar we een prachtig uitzicht hebben over het prairie landschap. Weer beneden vervolgen we onze weg door het park. Al snel komen we de eerste longhorns tegen, gevolgd door een kudde bisons, die vlak langs de weg lopen te grazen. We genieten van het landschap en de dieren. Opeens zien we een bordje "Prairie dog X-ing" en ja hoor, daar zien we de kopjes van de prairie dogs weer omhoog schieten.

Hier stoppen we een poosje en maken veel foto's. Als je even stil blijft staan, vergeten de beestjes je en komen ze van alle kanten te voorschijn. Verderop zien we ook nog wilde kalkoenen en Waipiti's. Natuurlijk gaan we ook nog naar het Visitor Center, waar veel uitleg gegeven wordt over het ontstaan van de prairies, flora en fauna. Dit park is beslist een aanrader!

Dan wordt het tijd om naar Frederick te gaan. We gaan op zoek naar het voor ons gereserveerde "Just Ducky" appartement. We zijn er nog maar net als er op de deur geklopt wordt: onze vriendin komt ons ophalen, in het kleine dorpje waren we al gesignaleerd, de tamtam werkte. Eerst gaan we een Hollands bakkie thee drinken bij haar moeder, die in het dorp woont en daarna gaan we naar de dairy, ongeveer 15 minuten rijden buiten het dorp. Appartement: Just Ducky $ 80 Weer: zonnig, 23C Gereden km: 179

Dag 15, zaterdag 9 april, Frederick

Voordat we worden opgehaald, eerst maar eens een paar wasjes draaien. Dat was nodig na 14 dagen. Dan krijgen we een rondleiding door het dorp. Het is een klein dorpje, een vnl. agrarische gemeenschap met een paar grote graansilo's (elevators).

Speciaal voor ons wordt het Pioneer Museum geopend en krijgen we een rondleiding door dit leuke, kleine openluchtmuseum. Er staat een oud kerkje, waar vroeger de zwarte bevolking ter kerke ging, een oud schooltje, het stationnetje, een general store en nog een paar huisjes.

's Middags gaan we de tornado- schuilkelder in, die naast het huis van onze vrienden ligt. Zij wonen in de zgn. tornado alley, dus een schuilkelder heb je hier echt wel nodig, er wordt dan ook regelmatig gebruik van gemaakt.

Alle scholen hebben ook grote schuilkelders, en heb je zelf geen kelder, dan kun je o.a. bij het postkantoor terecht. Weer: zonnig, 22C Gereden km: 29 Dag 16, zondag 10 april, Frederick 's morgens rijden we wat rond in de omgeving, gaan daarna naar "beppe" voor een warme lunch en 's middags krijgen we een uitgebreide rondleiding door de dairy. Er worden daar, 24 uur per dag, zo'n 2.000 koeien gemolken en 4x per dag rijdt er een enorme truck voor op de melk op te halen.

Aan het eind van de middag gaat de lucht betrekken, er is slecht weer voorspeld! Ik had steeds gezegd dat ik toch wel heel graag een kleine "twister" zou mee willen maken, maar nu het erop aan gaat komen, knijp ik 'm toch wel een beetje. Toch maar liever niet, gelukkig blijft het bij een donkere lucht maar verderop is het wel erg slecht weer, vooral rond Oklahoma City gaat het behoorlijk te keer. Weer: onbewolkt, 28C Gereden km: 67

Dag 17, maandag 11 april, van Frederick naar Sulphur Springs TX

Onze dagen in Oklahoma zitten er weer op, we nemen afscheid van onze vrienden en stappen weer in de auto. Het was een hele ervaring om van zo dichtbij het leven in een kleine gemeenschap mee te maken en zo'n grote dairy te kunnen bezoeken. Via de I70 rijden we in een rechte weg door Oklahoma en genieten voor de laatste keer van het prairie landschap, bij Paris rijden we Texas weer in en rijden dan door naar Sulphur Springs. 's Avonds gaan we nog even naar de "was-straat" om de auto een schoonmaakbeurt te geven, dat is wel nodig na al dat stof en zand. Hotel: Best Western $ 79.74 Weer: onbewolkt, 23C Gereden km: 494

Dag 18, dinsdag 12 april, van Sulphur Springs naar Natchitoches, LA

We slapen slecht deze nacht, ook al staat de airconditioning uit, op de een of andere manier maakt het kreng elke keer een rotherrie, het lijkt wel of er een grote truck in onze kamer staat te ronken. Binnendoor rijden we naar Louisiana, een prachtige weg met afwisselend veel bloeiende wildflowers en bos. Tegen 13.30 zijn we in Natchitoches (Nekkotesh zeggen de inwoners). Eerst eten we bij Shoney's een B.L.T. (bacon, lettuce and tomato) sandwich en daarna gaan we op zoek naar een hotel. Voor de verandering eens een Holiday Inn Express. Spullen uit de auto en vervolgens gaan we naar downtown Natchitoches, een plaatsje dat bekend geworden is doordat de film Steel Magnolia hier opgenomen is. Het is een leuk stadje, lijkt een beetje op French Quarter van New Orleans. We maken een rondwandeling en bekijken de mooie huizen. De namen van de straten staan er in het Frans! Hotel: Holiday Inn Express $ 76.94 Weer: onbewolkt, 23C Gereden km: 355

Dag 19, woensdag 13 april, van Natchitotches naar Alexandria

Na een ontbijt van French toast, fresh fruit salad en sap vertrekken we weer. Het is weer prachtig weer, we gaan eerst de Hodges Gardens bezoeken. We lopen er de "wild azalea" trail, helaas zijn we net te laat, de azalea's zijn al uitgebloeid. We zien er voor het eerste de "baarden-bomen", bomen met Spaans mos, een prachtig gezicht.

We verlaten dit park weer en in Leesville stoppen we om bij een plaatselijke bbq tent een lekkere bbq sandwich te eten. Daarna gaan we weer door naar Alexandria, we komen in een militaire colonne terecht en we rijden een uur lang langzaam in een file! Het is inmiddels al eind van de middag en we moeten op zoek naar een hotel. Voor de eerste keer "no vacancy" in een Best Western, omdat we geen zin hebben om verder te zoeken gaan we maar naar een Super8. En dat valt tegen: geen koelkast, geen microwave, geen klokradio, maar wel een strijkplank+ijzer, en.... geen computer. Maar goed, we redden het wel voor 1 nacht. Hotel: Super 8 $ 51.75 Weer: onbewolkt, 24C Gereden km: 237

Dag 20, donderdag 14 april, van Alexandria naar New Iberia

We zitten al weer vroeg in de auto, eerst gaan we naar het State Arboretum, waar we een uur rondlopen. Daarna naar het ernaast liggende Chicot State Park. Hier rijden we wat rond, het is geen park om in te lopen, meer iets voor vissers en boten. We lopen nog even een vis-pier op en hebben daar een mooi zicht op de in het water staande bomen. Al snel verlaten we dit park weer, eten bij een Subway, die we onderweg tegenkomen, buiten een broodje en rijden dan door naar New Iberia. Het is even zoeken om hier de (nieuwe) Days Inn te vinden, we hebben een mooie kamer en besluiten om hier een paar dagen te blijven. Bij het Tourist Info Center halen we wat folders op, daarna rijden we nog even rond om New Iberia te ontdekken én we vinden, voor de eerste keer, een BigK markt. 's Avonds zitten we nog een poosje in de zon bij het zwembad. Hotel: Days Inn $ 71.72 Weer: half bewolkt, 23C Gereden km: 245

Dag 21, vrijdag 15 april, New Iberia

Het hotel ontbijt bestaat uit toast, omelet, yoghurt en fruit, niet gek dus. We gaan eerst naar Avery Island, naar de Tabasco Factory. Hier krijgen we een rondleiding en leren we hoe Tabasco sauce gemaakt wordt. In de Factory shop doen we wat inkopen. Daarna rijden we door naar Jungle Island, een groot park dat aan de overkant van de Tabasco Factory ligt. Eerst rijden we langzaam met de auto het park door, daarna parkeren we de auto, lopen een trail door een moeras-achtig gebied, lopen naar Bird-Island, een broedplaats van kraanvogels. Weer terug in New Iberia lopen we door het Historic District en bekijken de prachtige huizen. '

s Avonds eten we bij het naast het hotel gelegen Chili restaurant cajun chicken. Weer: zonnig, 27C Gereden km: 46

Dag 22, zaterdag 16 april, New Iberia Om 8.30 gaan we naar Lafayette, ongeveer een half uur rijden vanaf New Iberia. We gaan eerst naar het Cultural Acadian Center en leren daar het een en ander over de Cajuns. Dan gaan we naar Vermilion Ville, een openlucht museum.

We boffen, vrij entree vandaag omdat er een nieuw gerestaureerd huis geopend wordt. Er zijn optredens van o.a. een Cajun dansgroep, een Duits koor, met een Amerikaans accent (heel vreemd om daar de Duitse meedeiners te horen), Irish dancegroup en een Clogging group (soort tapdansen). Er worden kookdemonstraties gegeven en je kunt een boottochtje op de rivier maken. Genoeg te doen en te bekijken dus. Om een uur of 3 zijn we uitgekeken en gaan we naar een Cajun Jam Session. Van een ranger in het Acadian Center kregen we het advies om daar naar toe te gaan. In een klein zaaltje achter een muziek-winkel komen iedere zaterdagmiddag een aantal muzikanten **bij elkaar die cajun muziek maken. Fiddle, gitaar, en een apart soort accordeon. Er hangt een leuk sfeertje en... er zijn geen toeristen. We zitten er 2 uur te genieten van de muziek. ** als we weer thuis zijn ontdekken we heel toevallig via een programma op de Belgische tv, dat een van de muzikanten Wilson Savoy, een bekende Cajun-muzikant is, die met zijn band over de hele wereld optreedt.

. Links Wilson Savoy

Weer: zonnig, 28C Gereden km: 106

Dag 23, zondag 17 april, New Iberia

Vandaag maken we een rondritje langs de Scenic Byways van Louisiana. Landschappelijk niet echt mooi, veel rietsuiker en rijstvelden. In Morgan City bezoeken we Swamp Gardens en krijgen daar een rondleiding van 45 minuten door de "swamps". Om een uur of 3 zijn we weer terug bij het hotel, halen een ijsje bij Baskin Robbins en zitten de rest van de middag in de zon bij het zwembad. Weer: zonnig, 26C Gereden km: 224

Dag 24, maandag 18 april, van New Iberia naar Brenham, TX

Vandaag gaan we weer terug naar Texas. Via Abbeville gaan we binnendoor naar Lake Arthur, waar we de grote weg weer opgaan richting Houston. Het eind van onze reis begint in zicht te komen. We rijden dwars door Houston en via de 290 gaan we naar Brenham. Hier zijn we 7 jaar geleden ook al eens geweest. Onze bedoeling was hier de laatste dagen rustig door te brengen, maar.... het hotel bevalt niet (geen lekkere stoelen bij het zwembad), en Brenham is niet meer het leuke kleine plaatsje van 7 jaar geleden, we besluiten dan ook om door te rijden naar Conroe. Deze plaats ligt bovendien vlak boven Houston International Airport. Hotel: Holiday Inn Express $ 81.36 Weer: bewolkt, 23C Gereden km: 525

Dag 25, dinsdag 19 april, van Brenham naar Conroe

Voordat we naar Conroe gaan, rijden we eerst nog een route langs de farmroads van Brenham. De bluebonnets en andere wildflowers bloeien nog steeds.

Ook via een farmroad rijden we naar Conroe. In de hotel coupongids hebben we gezien dat er een spiksplinternieuwe Holiday Inn Express is en daar gaan we op af. Gelukkig plaats genoeg, mooie ruime kamer, lekker zwembad met heerlijke luie stoelen en parasols (heel belangrijk want het is erg zonnig) en weer een business center met 2 nieuwe, snelle computers. Naast het hotel ligt een grote Kroger supermarkt, een Michael's craftstore, aan de overkant van de grote weg een Wal-mart Supercenter en 1 mile verderop een grote Outlet Factory en 14 mile verder een grote Mall. Hier komen we de laatste dagen wel door! 's Avonds eten wij bij het Texan Roadhouse een heerlijke steak met baked potatoe.

Hotel: Holiday Inn Express $ 67.75 Weer: bewolkt, 24C Gereden km: 234

Dag 26, woensdag 20 april, Conroe

Beneden in het ontbijtzaal kunnen we uitgebreid ontbijten (inbegrepen): cinnamon buns, cheddar omelet, biscuits and gravy, toast, yoghurt, vers fruit, muffins en bagels. Het kan niet op! (en 's avonds vanaf 19.00 warme chocolate chip cookies with milk). Na dit uitgebreide ontbijt moet er natuurlijk wel wat gedaan worden, we rijden naar het Sam Houston National Forrest en maken daar een wandeling van een kilometer of 7. Het is behoorlijk warm geworden, het is muggy! (vochtig) 's Middags luieren we bij het zwembad. Weer: half bewolkt, 28C Gereden km: 178

Dag 27, donderdag 21 april, Conroe

Een rustige dag: 's morgens naar The Woodlands Mall (heel mooi) en 's middags bij het zwembad. Weer: half bewolkt, 28C Gereden km: 70

Dag 28, vrijdag 22 april, Conroe

Weer een rustige dag, de laatste alweer! 's Morgens eerst even naar de Factory Outlet, heel groot, niets gekocht, daarna nog even terug naar The Woodlands Mall voor wat laatste inkopen. 's Middags weer bij het zwembad en dan is het tijd om de koffers in te pakken. Alles gaat er maar net in. Voor 's avonds worden er flinke onweersbuien voorspeld, maar ook deze drijven Conroe voorbij. Weer: half bewolkt, 29C, muggy! Gereden km: 56

Dag 29, zaterdag 23 april, van Conroe naar Houston, weer naar huis Weer: zon, 21C Gereden km: 64

Deze laatste morgen slaan we het hotelontbijt over en, op weg naar het vliegveld, stoppen we bij Denny's voor een laatste Amerikaans ontbijt. Omdat het weekend is, is het erg druk en moeten we 15 minuten wachten voordat we aan de beurt zijn. Na 3 kwartier rijden zijn we bij het vliegveld, leveren de auto in (het is erg rustig) en nemen de shuttlebus naar de Internationale vertrekhal. Even wachten voordat we in kunnen checken, nu gelukkig geen problemen meer, de uitgebreide controle door en dan is het wachten tot het vliegtuig vertrekt. Met 15 minuten vertraging vertrekken we, het vliegtuig zit weer propvol.

Dag 30, zondag 24 april

We tellen de uren tot we eindelijk om 09.00 landen in Frankfurt, 3 kwartier wachten op de doorvlucht naar Nederland en om 11.25 landen we weer op Schiphol Helaas, het zit er weer op! Totaal gereden km 5941, gemiddelde prijs benzine $ 2.11 per gallon (laagste prijs 2.05, hoogste prijs 2.22). Gemiddelde prijs hotelkamer $ 75.50 per nacht.

Juni 2004: Duitsland, Italië en Zuid Frankrijk

Week 1: Donderdag 27 mei

precies om 04.00 rijden we weg, het is gelukkig niet al te druk op de weg en daardoor zijn we al om 12.30 in ons hotel in Schwangau. En omdat de regen met bakken naar beneden komt, gaan we eerst maar een slaapje doen. Aan het eind van de middag komt zowaar toch nog even het zonnetje door en kunnen we nog even op het balkon zitten. Vrijdag: na het ontbijt gaan we meteen fietsen voor de komende week huren. Het zonnetje komt aarzelend door en we gaan meteen een fietstochtje maken, 's avonds maken we nog een flinke wandeling. Zaterdag: prachtig zonnig weer, wel fris en we maken weer een mooie fietstocht. Zere billen van het harde zadel! Zondag, 1e Pinksterdag: stralend weer, na een uitgebreid ontbijt gaan we vandaag lopen. Door het bos lopen we naar Bleckenau, het voormalige jachthuis van Koning Ludwig. Het eerste stuk moeten we flink klimmen, op het terras van Bleckenau rusten we uit en drinken een glas thee. Terug naar beneden lopen gaat heel wat moeilijker en ik heb veel last van mijn knieën. Bij het hotel gaan we meteen naar de Liegewiese, wat smaakt de Rabarberkuche nu extra lekker!

Maandag: zwaarbewolkt, toch stappen we na het ontbijt op de fiets en rijden naar de Alatsee. Eerst zitten we een poosje op een bankje naar de koeienbellen te luisteren, daarna wandelen rond de Alatsee.Het wordt steeds donkerder en algauw begint het te spetteren.Terug naar het hotel, als we vlakbij het hotel zijn begint het te hozen. Na een paar uur wordt het weer droog en gaan we weer een stuk lopen en weer begint het te regenen. Dinsdag: hoera we zien weer een blauwe lucht, gauw op de fiets voor een ritje naar de Hopfensee. 's Middags maken we weer een wandeling. Woensdag: we fietsen naar Füssen en doen daar wat boodschappen, 's middags nog even in de zon op ons balkon. Koffers pakken, morgen vertrekken we al weer. Week 2: Donderdag: de regen komt weer met bakken naar beneden, om 08.30 nemen we afscheid van de fam. Helmer, ik krijg een grote zak Alpen Kruidenthee Ook in Oostenrijk giet het, pas als we de Brenner zijn gepasseerd, we zijn dan in Italie, komt de zon steeds meer door. Om half 3 zijn we in Cremona en het is hier warm!!! Koffer uit de auto, korte broek aan en we lopen naar het oude centrum. We bezoeken het stadsplein, erg mooi, bekijken een kerk, eten een echt Italiaans ijsje, maken foto's en rusten uit op een bankje. Tegen 18.00 uur lopen we terug naar ons hotel en onderweg kopen we heerlijke mini-gebakjes die we op ons kamer opeten.

Vrijdag: om een uur of 1 arriveren we in Menton . Op onze hotelkamer staat een vaas met rozen en er ligt een pakje met daarin een zakje gedroogde lavendel. Er ligt een kaartje bij waarin men ons bedankt omdat we weer het hotel bezoeken. Snel de koffer uitpakken en dan lopen we nog een rondje langs de boulevard. Zaterdag: rustdag, we doen niets. Lekker uitrusten op het dakterras. Zondag: om 10.00 gaan we naar Yvonne en Nico. Daar drinken we eerst nog koffie/thee en dan vertrekken we voor een rondrit. Eerst gaan we naar St.Agnes, een klein bergdorpje. Daarna wordt er een plekje gezocht voor de picnic, ergens in de bergen. Yvonne heeft allerlei lekkere dingen en het smaakt allemaal even lekker. We gaan weer verder, allemaal bochten er komt geen eind aan en ik begin al een beetje wagenziek te worden. De route is prachtig, dat wel! Onderweg komen we nog een klein kapelletje tegen, waar we naar toe lopen. Prachtig uitzicht. Verder gaan we weer naar de Col de Torini, nog meer bochten. Eenmaal boven drinken we thee/cola op een terras. Helaas verdwijnt de zon en meteen is het koud. We gaan weer terug naar beneden en toen ging het even mis. Gelukkig kon Nico op tijd stoppen en ja hoor, daar kwam die lekkere lunch er met golven uit. Jammer!

Maandag: stralend, warm weer. Om 07.30 ga ik bij de bakker lekkere broodjes halen: pain au chocolat en een brioche raisin. Na dit ontbijt stappen we in de auto en rijden naar Sospel, een klein dorpje in de bergen, boven Menton. Hier maken we een schitterende wandeling. Moe komen we 's middags weer in ons hotel. Gauw badpak aan en naar boven naar het dakterras, het bubbelbad doet wonderen voor mijn zere benen. Dinsdag: we gaan met de trein naar Nice. We staan eerst aan de verkeerde kant van het perron (Oh oh die Fransen, waarom zetten ze niet een bord neer)net op tijd ontdekken we dat we aan de verkeerde kant staan. Maar goed, na een half uur zijn we al in Nice. Wandelen daar rond, gaan naar de Promenade des Anglais en bezoeken de Russische kerk. Heerlijke lunch op een terras. Terug hebben we een boemeltreintje en doen er dan 1 uur over. Geeft niet, er is genoeg te zien. Woensdag, de laatste dag in Menton alweer. We gaan naar Italie, net over de grens is een schitterende botanische tuin. We lopen hier uren rond en genieten van de mooie bloemen en de rust. 's Middags weer terug in het hotel, rusten we uit op het dakterras. Week 3: Donderdag: we vertrekken naar Roussillon. Na een voorspoedige reis zij we al om 12 uur in Roussillon.

Jean, de eigenaar van het hotel, en mijn grote vriend, heet ons lachend welkom. Bagage uit de auto en meteen door voor de lunch naar ons favoriete restaurant. Slof-Slof, zo noemen we de ober daar, is er nog steeds en maakt zijn naam ook nog steeds waar, hij sloft nog steeds. We eten er heerlijk buiten op het dakterras.

Na de lunch lopen we nog even het dorpje door en de rest van de middag liggen we lekker lui onder een boom te lezen.

Vrijdag: eerst gaan we naar de VVV om een wandelgids te kopen en bij de boulangerie kopen we een lekker rozijnenbroodje en een pain au chocolat. Daarna lopen we onze eerste wandeling, die dwars door kersenboomgaarden en druivengaarden gaat. De bomen hangen vol met kersen, we proeven er maar één. Echt waar! 't Is behoorlijk heet nu. We besluiten nog een korte route te lopen en helaas, nu gaat het even mis. Wij dachten dat elke route gemarkeerd werd door een bepaalde kleur streep op de bomen. Wij volgden dus de gele streepjes, die route zou maar 1 uur duren, maar na 3 uur lopen waren we nog niet aan het eind. Wel zagen we een bord met Roussillon 2 km, en omdat we er toen genoeg van hadden, we liepen inmiddels meer dan 4 uur en ons drinken was op, zijn we die weg maar gaan volgen. Met mijn tong op m'n schoenen kwamen we uiteindelijk bij het hotel. De rest van de dag lagen we in de tuin onder de bomen!

Zaterdag: grote markt in Apt, een stadje 10 km verder. Daar waren we al om 09.00 en toen was het nog een beetje rustig. Prachtig om al die kraampjes te zien met prachtig fruit, groenten, worsten, kaas enz enz. En een Nederlanders dat we tegenkwamen... Pfttt. 's Middags weer een poosje onder de boom en om half 4 vertrekken we weer voor een wandeling. We willen toch die route van gisteren afmaken. Weer lopen we een paar uur en komen er dan uiteindelijk achter dat alle routes gemarkeerd worden door een geel streepje, we waren dus steeds van de ene route in de andere overgelopen. Gekke lui toch die Fransen.

Zondag: alweer een markt. Vandaag een kleine boerenmarkt in Coustellet. 's Middags gaan we naar Bonnieux, waar we wat rondlopen en ik nog even een kleine "boulangerie" museumpje bekijk.

Maandag: al vroeg stappen we in de auto en gaan naar Oppede-le-Vieux, een klein, verlaten bergdorpje. We hebben het dorpje voor ons zelf en kunnen op ons gemak alles bekijken.

's Middags naar Cavaillon, naar een grote hypermarché, om eens lekker op mijn gemak te winkelen. Veel gekocht, o.a. persillade, dit is gedroogde peterselie met knoflook, heerlijk door de sla en op tomaten en in een omelet. Verder verschillende soorten mosterd, citroenmayonaise en nog zo het een en ander.

Dinsdag: naar Gordes, ook weer een heel mooi bergdorpje. Ook daar is weer een kleine markt, we slenteren het dorpje door en maken weer veel foto's. Tussen de middag eten we weer heerlijk bij slof-slof . Slof-slof was helemaal in paniek vandaag, het was druk en hij kon nu niet sloffen, maar moest flink doorlopen. Was ook nog even lachen, zodra hij merkt dat iemand een buitenlander is zegt hij: drinken? Kennelijk het enige woord dat hij kent(het zou ook Trinken geweest kunnen zijn). Na de lunch gauw naar het hotel om de wandelschoenen aan te doen, we maken weer een flinke wandeling. Heet!

Woensdag: vandaag staat er weer een wandeling op het programma. We gaan naar Colorado Provencal, een stukje Provence dat erg op Arizona (USA) lijkt, maar waarom ze het Colorado noemen, weet niemand. In ieder geval, af en toe is het net of we in Amerika wandelen. Een pittige wandeling, omhoog en omlaag, ik voel mijn knieën weer. Terug in het hotel nog even in de tuin onder de boom, daarna is het alweer tijd om koffers te pakken.

Donderdag: laatste keer ontbijt in de tuin bij Jean. Ik neem afscheid van hem met een paar dikke zoenen en krijg een grote pot Miel de Provence (honing), de lieverd! Ons plan was om binnendoor naar Montelimar te rijden en daar te overnachten, maar omdat het daar zo verschrikkelijk hard waaide, besloten we toch maar door te rijden, naar Beaune. Hier vinden we vlakbij het historisch centrum een hotel en 's middags bekijken we dit stadje. Bezoeken het Hospice-de-Dieu, uit 1443 (!). Dit hospitaal werd gebouwd voor de armen en is schitterend om te zien.

Vrijdag: half 9, we vertrekken en rijden toch maar in1x door naar huis. Hoe dichter we bij Luxemburg komen, hoe kouder het wordt. We bibberen in onze korte broek en t-shirt. Onderweg nog een paar wolkbreuken, en vanaf de Nederlandse grens bij Maastricht is het file rijden. Om 16.16 zijn we weer thuis!!

Weekje Cairo: 27-10-2004/4-11-2004

Woensdag 27 oktober 2004

Eindelijk is het dan zo ver, ik ga voor een weekje naar Cairo, Egypte, op bezoek bij Karin, die daar al een paar jaar met haar ( Egyptische man) en 3 kinderen woont. Met de trein vertrek ik naar Schiphol, daar aangekomen kan ik meteen inchecken. Gelukkig wordt er niet moeilijk gedaan over de 2 kg overgewicht van mijn koffer! Tegen 18.00 loop ik naar de gate en precies om 18.30 begint het "boarden". Pas om 20.15 vertrekt het vliegtuig eindelijk, het vliegtuig zit helemaal vol. Na een drankje wordt om 21.30 het diner uitgedeeld, dat wordt tijd, want ik rammel van de honger: kip met rijst, broodje erbij en een klein gebakje. 00.15 landt het vliegtuig in Cairo, maar dan duurt het nog 15 minuten voordat het vliegtuig bij de gate arriveert. Als ik de gang uitloop zie ik al snel iemand van de reisorganisatie staan, die een bordje omhoog houdt, waarop mijn naam staat. Hij verzorgt een visumzegel voor me en loodst me snel door de douane. Mijn bagage is inmiddels ook al gearriveerd, zodat we meteen door kunnen lopen naar de taxi, die al klaar staat. Om 01.30 arriveer ik eindelijk in het Flamenco hotel, op Zamalek eiland, en binnen 10 minuten ben ik in mijn kamer. Snel tanden gepoetst en het bed ingedoken, de koffer wordt later wel uitgepakt.

Donderdag 28 oktober 2004

Om 03.00 en om 04.00 word ik wakker door het geluid van de moskee, de gelovigen worden opgeroepen om te gaan bidden, ik probeer nog even verder te slapen. Vanaf 06.00 lukt het slapen niet meer en kom ik er maar uit, eerst onder de douche, en dan de koffer uitpakken. Daarna ga ik naar het internetcafé, wat aan de overkant van het hotel ligt. Eerst even een mailtje naar huis gestuurd dat ik goed aangekomen ben en daarna ontbijten in het hotel. Er is een tamelijk uitgebreid ontbijt-buffet en er worden scrambled eggs voor me klaargemaakt. Wat mini-broodjes erbij, een potje thee en een bakje yoghurt, het smaakt allemaal heerlijk. Daarna ga ik nog even naar een supermarkt, die ook aan de overkant van het hotel ligt. Gelukkig is daar een geldautomaat, zodat ik Egyptische ponden kan opnemen. Meteen ook maar een grote fles water en een flesje cola gekocht.

                                              

Als ik terug naar het hotel loop, zie ik Karin aankomen lopen. Samen gaan we nog even naar mijn kamer om mijn spullen op te halen en alle boodschappen, die ik voor haar meegenomen heb. Even bijkletsen en na een half uurtje vertrekken we naar haar huis. Zij woont op de Mokkatam-berg, waar een grote nieuwbouwwijk is.

Het verkeer is chaotisch en het duurt dan ook een poosje voordat we daar zijn. Natuurlijk moet ik eerst haar huis bekijken en gaan we naar boven, naar het dakterras, waar Karin's man honderden duiven heeft en een hele grote duiventil.

               

Om een uur of 3 word ik weer teruggebracht naar mijn hotel, na die korte nacht ben ik versleten en wil zo vroeg mogelijk naar bed. Maar eerst ga ik nog even bij MacDonalds,vlak om de hoek, een Chickenburger eten. Tot slot nog even naar het internetcafé en om 20.00 uur lig ik op bed en val meteen in slaap.

Vrijdag 29 oktober

Om 05.15 word ik wakker doordat er op diverse deuren in de hotelgang wordt geklopt en er hard en duidelijk wordt gezegd: good evening ! Na het ontbijt ga ik weer even een mailtje versturen en om 08.30 vertrek ik met een taxi naar de Citadel, waar ik Karin weer zal ontmoeten. Er is bijna geen verkeer op de weg (vrijdag=zondag) en binnen een kwartier ben ik er al. Het is al behoorlijk druk en voor de ingang staat al een lange rij toeristen. 't Is heerlijk weer (later wordt het zo'n 28 graden) en op een bankje, lekker in de zon, zit ik op Karin te wachten.

De veiligheidscontroles zijn enorm, bussen die het parkeerterrein op komen rijden, worden eerst gecheckt, er loopt politie met honden en als je naar binnen wilt, moet je eerst door een veiligheidspoortje en daarna wordt je tas ook nog eens nagekeken. Wanneer Karin gearriveerd is, gaan we eerst de moskee bekijken. Onze schoenen moeten we natuurlijk uit doen. Daarna lopen we nog wat rond en bekijken een paar gebouwen, die op het terrein van de Citadel staan. Op een overdekt terrasje drinken we lekker vers mangosap en koude Karkadee thee (=Hibiscus thee), wat heerlijk smaakt. Tot slot bezoeken we het politiemuseum.

       

We lopen terug naar Karin's auto en rijden dan nog even naar een oude wijk, die vlak achter de Citadel ligt. Met veel moeite vinden we een parkeerplaats voor de auto. Omdat iedereen vandaag vrij is, is het ontzettend druk. We slenteren wat door de smalle straatjes en ik koop mijn eerste Galabya, een lange jurk, die in Egypte zowel door mannen, als door vrouwen gedragen wordt.

          

Voor vandaag hebben we nu wel genoeg gelopen, we zoeken de auto weer op en rijden naar het huis van Karin. Even een mailtje naar het thuisfront gestuurd en thee gedronken en dan gaan we met de hele familie naar een nichtje van Karin's man, waar we uitgenodigd zijn voor het diner. Zij wonen in een prachtig appartement in een mooie buitenwijk van Cairo, als we naar hen toe rijden is het weer ontzettend druk op de wegen. Omdat het Ramadan is, mag er tussen zonsopkomst en zonsondergang niet gegeten worden, iedereen gaat nu dus vroeg naar huis en heeft honger, precies om 17.15 wordt via de tv het sein gegeven dat er gegeten mag worden. Het eten staat klaar en iedereen valt meteen aan. Van gezellig eten houden ze niet in Egypte, zodra iedereen zijn bord leeg heeft, staat men op en de tafels worden meteen afgeruimd.

Het eten is overigens heerlijk. Begonnen wordt met een kopje bouillon met daarin een soort vermicelli, daarna worden er allerlei gerechten op tafel gezet: een macaroni schotel, stukken kip, stukken rundvlees, een soort ratatouille, een aardappelschotel, rijst en een gemengde salade. Als toetje zoet gebak. Daarna, als alles opgeruimd is, zitten we op het balkon nog wat na te praten met een glas thee.

      

                               

Zaterdag 30 oktober

Precies om 09.30 komen Karin en haar dochter Shahira mij bij het hotel ophalen. Vandaag gaan we naar de Pyramides van Giza en we gaan een tochtje per kameel door de woestijn maken. Het verkeer is, zoals altijd, chaotisch, maar tegen 10.00 uur parkeren we de auto bij de stallen, waar Shahira een paard huurt en Karin en ik een kameel (eigenlijk is het een dromedaris, want het beest heeft maar 1 bult). Het is een hele toestand om op zijn beest te stappen, vooral als het beest overeind komt, wordt er hard gegild. Samen met een begeleider (op een paard) en een jongetje van een jaar of 10, die de eerste kameel, waar Karin op zit, aan een touwtje meevoert, sjokken we de woestijn in. Het lijkt zo eenvoudig om op een kameel te rijden, stapvoets gaat probleemloos, maar als het beest gaat rennen, wordt het iets gecompliceerder. Je wordt als een zak aardappels heen en weer geschud en elke keer kom je met een grote klap op het zadel terecht. 

                               

Na deze fotostop gaan we met een omweg weer terug naar het beginpunt. Wat ben ik blij als we er zijn en ik weer af kan stappen. Dat was dus echt heel vermoeiend zo'n ritje. Om bij te komen gaan we wat drinken in een klein cafeetje, natuurlijk zijn we de enige vrouwen daar. Achter ons zitten een paar mannen lekker aan een waterpijp te lurken. Vervolgens stappen we weer in de auto en rijden naar de pyramides, we lopen daar een poosje rond en natuurlijk worden er weer veel foto's gemaakt. Tot slot bekijken we de Sfinx.

         

Na deze enerverende dag word ik aan het eind van de middag weer bij mijn hotel afgezet. Snel onder de douche en zalf smeren op mijn zere billen, waar de blaren op staan.

Zondag 31 oktober

Spierpijn, ik voel elke spier in mijn rug en in mijn schouder. Vandaag ga ik alleen op pad en om 08.30 ga ik met een taxi naar het Egyptisch Museum. Als ik aankom is het museum nog niet open en er staat al een enorme rij mensen te wachten. Ook nu weer uitgebreide veiligheidsmaatregelen. Voordat je het terrein van het museum opgaat, eerst door een veiligheidspoortje, na het kopen van het toegangskaartje, weer in de rij voor de controle van je kaartje, weer door een veiligheidspoortje, weer controle van je tas en dan mag je eindelijk naar binnen. Ik ga meteen op zoek naar het masker van Toetanchamon, wat werkelijk prachtig is. Daarna loop ik op mijn gemak de zalen door. Na zo'n 2 uur rondgelopen te hebben, heb ik er genoeg van, het is mij te warm en te benauwd in het museum.

      

Bij het naast het museum liggende Hilton hotel ga ik buiten in de zon (het is niet zo heel erg heet)op het terras een glas thee drinken en even uitrusten. Na een poosje gezeten te hebben probeer ik weer overeind te komen (nog steeds veel last van spierpijn) en loop ik het centrum in. Maar eerst moet ik wel aan de overkant van een zeer drukke, uit 5 rijbanen bestaande, straat over zien te komen. En dat valt niet mee, stoplichten zijn er wel, maar worden meest genegeerd. Met een groepje toeristen wachten we gewoon tot een Egyptenaar de oversteek waagt en wij sluiten ons snel bij hem aan. Zo komen wel toch zonder ongelukken aan de overkant. Ik dwaal wat door de straten, maak weer veel foto's, eet ergens een broodje en besluit dan lopend richting het Mariott hotel te gaan. Onderweg toeteren de taxi's, die op zoek zijn naar klanten.

   

Lopend langs de Nijl kom ik uiteindelijk bij het Mariott hotel. Het hoofdgebouw is het vroegere Gezira paleis en is werkelijk heel mooi.

       

Het Mariott Hotel

Achter het hotel is een heerlijk terras waar ik lekker in de schaduw van een parasol uit zit te puffen onder het genot van een glas vers aardbeiensap. Na een uurtje stap ik met moeite weer op, nog een kwartiertje lopen naar mij eigen hotel. En dan kan ik geen stap meer verzetten.!

Maandag 1 november

Weer vroeg wakker en om 07.15 zit ik in het internetcafé voor mijn dagelijkse mailtje naar huis, daarna even naar de supermarkt voor water en de flappentap en tenslotte weer een lekker ontbijtje. Om 09.30 komt Karin me weer ophalen, vandaag gaan we, ook weer met dochter Shahira, naar de grote Khan el Kahlili bazaar. Omdat het moeilijk is een parkeerplaats te vinden, wordt de auto in een parkeergarage geparkeerd en laten we ons me een taxi afzetten bij de bazaar. We beginnen met koffie en thee en daarna lopen we uren door de smalle straatje van deze bazaar. Het is alsof je terug in de tijd bent. Ik koop nog een paar galabya's, parfumflesjes, kalenders en een paar prachtige sjaals.

   

Tussen de middag eten we bij het Egyptian Pancake House. De pancakes zijn een soort pizza's (?) van filodeeg , naar believen gevuld met gehakt of met banaan. Ze smaken heerlijk.

Hierna gaan Karin en haar dochter naar huis. Karin's man vertrekt vanavond op pelgrimstocht naar Mekka. Ik loop het zgn. Tentenmakersstraatje in. Hier is het echt alsof je in de middeleeuwen loopt. Er hangen prachtige wandkleden aan de muren, die door mannen worden gemaakt.

 

Aan het eind van de middag neem ik een taxi naar het Mariott hotel, waar ik weer even bij kan komen op het terras met een glas aardbeiensap. Van hieruit ga ik weer lopend naar mijn hotel.

Dinsdag 2 november

Vandaag ga ik met Karin naar de Koptische (=Christen) wijk. We bezoeken diverse Orthodoxe kerken, waaronder de zgn. hangende kerk en een synagoge. We hadden ook nog naar het Koptisch museum gewild, maar helaas is dat gesloten i.v.m. een verbouwing.

Daarna doen we nog wat boodschappen in een grote supermarkt en koop ik voor weinig geld een paar leren schoenen. Nadat we Karin's andere dochter, Kamilla, van school hebben opgehaald gaan we naar haar huis, drinken thee en kletsen we een poosje. 's Avonds gaan we in het centrum eten bij het bekende restaurant Felfella. Als we naar het restaurant lopen zien we lange rijen met tafels op straat staan. waaraan mensen op het eten zitten te wachten. Tijdens de ramadan worden er nl. maaltijden aan de armen uitgedeeld. Wij eten lekkere chickenkebab. Na het eten lopen we door de drukke straten.

Alle winkels zijn open en veel mensen zijn op zoek naar nieuwe kleding. Aan het eind van de ramadan, tijdens het suikerfeest, is het nl. de gewoonte dat iedereen nieuwe kleren heeft. Als ik weer in mijn hotel ben, is het al weer tijd om mijn koffer te gaan pakken. Morgen de laatste dag..

Woensdag 3 november

Voor de laatste keer word ik door Karin opgehaald. Vandaag gaan we een ritje maken naar de "country side", we rijden weer richting pyramides en gaan o.a. naar het dorpje Kerdasa. Dit dorpje staat bekend om zijn kleden en galabayas. Bij een kledenzaak bekijken we uitgebreid de meeste prachtige vloerkleden en voor zo'n 4 euro koop ik een klein kleedje. Hopelijk past dat nog in de koffer. Na nog wat rond gereden te hebben, gaan we weer terug naar de stad.

Voor de laatste maal naar het terras van het Mariott hotel, waar we een heerlijke, westerse, afscheidslunch eten. Dan nemen Karin en ik afscheid. Karin gaat weer naar huis en ik naar mijn hotel. De laatste spulletjes worden in de koffer gedaan, ik eet nog wat in het restaurant van het hotel, ga nog even een slaapje doen en om een uur of 9 vertrek ik met een taxi naar het vliegveld. Daar is het weer ontzettend druk met pelgrims, die naar Mekka vertrekken. Na lang wachten vertrekt om 02.00 eindelijk het vliegtuig. Na een rustige vlucht arriveer ik de volgende morgen om 07.00 uur weer op Schiphol.